Theatrale stukken zijn intellectueel eigendom, wat betekent dat ze eigendom zijn van de persoon die ze creëerde. Wettelijk hebben toneelschrijvers en andere auteurs van artistieke werken – scriptschrijvers, componisten, liedjesschrijvers, beeldende kunstenaars, beeldhouwers – auteursrechtbescherming bij voltooiing van het werk in een "vaste vorm".
Een "vaste vorm" kan zo weinig zijn als een gedateerde en ondertekende kopie van een werk weggelegd in een la, of een enkele opvoering voor anderen, zelfs een niet-betalend publiek. Auteursrechtbescherming omvat zowel gepubliceerde als ongepubliceerde werken.
Auteursrechtbescherming betekent precies dat: niemand heeft het recht om het werk te kopiëren zonder toestemming van de auteursrechthouder. Deze toestemming wordt meestal alleen gegeven in ruil voor een geldelijke betaling. In het geval van stukken, het opvoeren van het werk houdt in dat het gekopieerd wordt. Veel toneelschrijvers wijzen hun auteursrechten toe aan een agent of bureau dat bekwaam is in het handhaven van auteursrechtbescherming.
Agentschappen voor theaterwerken worden uitgever-verhuuragents genoemd. De twee grootste in de VS zijn Samuel French, Inc. en Dramatist Play Service. Bij musicals kunnen partituuren apart toegewezen worden aan BMI of ASCAP, de twee agentschappen die het meest gebruikt worden voor auteursrechtbescherming van muzikale werken. Hoewel het internet het leven lastiger heeft gemaakt voor BMI en ASCAP door bestandsdeling, heeft het het leven veel makkelijker gemaakt voor Samuel French en DPS. Een enkele vermelding van een ongelicenseerde opvoering online zorgt er praktisch voor dat de producent wordt gecontacteerd door het uitgever-verhuurbureau dat belast is met het handhaven van auteursrecht namens de toneelschrijver.
De gevolgen van een stuk spelen zonder toestemming vallen op de producent. Deze omvatten cease-and-desist bevelen die verdere opvoeringen verbieden. Naleving niet volgen van zo'n bevel is strafbaar met een minnendingscitatie, die de vorm kan aannemen van een boete en/of gevangenisstraf. Naast cease-and-desist bevelen kan de auteursrechthouder waarschijnlijk enerzijds burgerrechtelijke middelen nastreven. Naast het terugvorderen van de kosten die normaal in rekening worden gebracht voor gebruik van het werk – wat varieert naar acteurssalaries, theatergrootte en ticketprijs – kunnen juridische kosten en schadevergoeding geëist worden.
De "work product" uitzondering geldt voor werk gecreëerd door een werknemer op richting van een werkgever. TV-schrijvers hebben bijvoorbeeld doorgaans geen auteursrechtbescherming voor hun werk, het auteursrecht berust bij de werkgever van de schrijver. Deze regeling kan afgewikkeld worden door contractuele overeenstemming tussen schrijver en producent. Residuals, betalingen aan schrijvers voor heruitzendingen van hun werk, zijn afzonderlijke contractuele kwesties niet gerelateerd aan auteursrecht. De work product uitzondering kan van toepassing zijn op stukken geschreven onder opdracht.