In J.D. Salinger's The Catcher in the Rye overlijdt Holden Caulfield's jongere broer Allie aan leukemie drie jaar voor de huidige tijdlijn van de roman. De verlies vormt diepgaand Holdens rouw, vervreemding en beschermende instincten tegenover onschuld. Allie sterft niet tijdens de gebeurtenissen van het verhaal; zijn dood is een verleden trauma dat het verhaal spookt.
Holden beschrijft Allie als uitzonderlijk intelligent, vriendelijk en authentiek – kwaliteiten die zijn afwezigheid nog pijnlijker maken. De roman onthult de details door Holdens gefragmenteerde herinneringen, zoals de handschoen bedekt met gedichten die Allie in groene inkt schreef, een symbool van zijn unieke geest.
Allie's dood begrijpen is de sleutel tot het ontgrendelen van Holdens emotionele wereld: zijn angst voor verandering, zijn minachting voor 'valsheid' en zijn wanhoopige wens de 'vanger in het rogge' te zijn die kinderen redt van het vallen in de corruptie van volwassenheid.