George J. Goodheart Jr. (1918–2008) was een Detroit-chiroprractor die Applied Kinesiology (AK) ontwikkelde – een systeem dat handmatige spiertesten gebruikt als diagnostisch hulpmiddel voor structurele, chemische en emotionele onbalansen. Zijn nalatigheid blijft polariserend: vereerd in alternatieve geneeskundekringen, verworpen door mainstream wetenschap.
Goodheart afgestudeerd aan Palmer College of Chiropractic in 1941. In zijn Detroit-praktijk observeerde hij dat specifieke spierzwaktes correleerden met orgaan-dysfunctie, voedingsstoffentekorten en wervelkolom-subluxaties. In de jaren '60 formaliseerde hij deze waarnemingen tot Applied Kinesiology.
Kernpremis: Spierreactie op zachte druk weerspiegelt systeemstatus. Een "zwakke" spiertest geeft onbalans in de geassocieerde meridiaan/orgaan/stelsel aan.
Behandelmodaliteiten getriggerd door bevindingen:
Critici (inclusief de American Medical Association, NIH, en grote sceptische organisaties) argumenteren:
Ondanks kritiek, richtte Goodheart de International College of Applied Kinesiology (ICAK) op, schreef meerdere teksten, en opleidde duizenden praktijkers (chiroprrators, naturopaten, enkele MD's/DO's). AK blijft bestaan in integratieve/funcionele medicijneniches.
Goodheart was een echte innovator die onconventionele vragen stelde. Of zijn antwoorden wetenschappelijke controle standhouden blijft betwist. Patiënten die AK overwegen, moeten de bewijsstatus begrijpen en ervoor zorgen dat het complementeert – niet vervangt – evidence-based medische zorg.