Toneelschrijver Moises Kaufman (Tectonic Theater Project) liet Matthew Shepard bewust weg als personage op het toneel in The Laramie Project (2000). De redenen zijn diep artistiek en ethisch:
Het stuk is opgebouwd uit 200+ interviews met Laramie-bewoners. Shepard's afwezigheid dwingt het publiek om de reactie van de gemeenschap te confronteren — rouw, ontkenning, medeschuld, homofobie, verlossing — in plaats van zijn lijdensweg te specteren.
Het dramatiseren van de foltering/moord riskeert traumaporn. Kaufman koos getuigenverklaringen boven herenactment. De gruwel leeft in de woorden van de stadsmensen: "Hew was gewoon een kind," "Het had mijn zoon kunnen zijn," "Wij doen zo'n ding niet hier."
Door Shepard niet te centreren, geeft het stuk speeltijd aan:
Resultaat: Het publiek voelt de verlies scherper dan enige acteursvertolking kan bereiken. Het stuk wordt een herdenkingsdocument, geen biopic.