De Renaissance-ijd markeerde de overgangsperiode tussen de Middeleeuwen en de Elizabethaanse tijd, ruwweg tussen de 14e en de 17e eeuw. Tijdens deze tijd creëerden vooruitgang in wetenschap, kunst en mode een nieuwe wereld voor de bewoners. Kostuums uit deze tijdperk, als andere kunstvormen, herbezochten klassieke stijlen die ervoor bestonden. Er bestonden een paar verschillende stijlen van kostuums tijdens deze tijd.
Boeren hadden geen geld om uit te geven aan de uitgebreide outfits die edelen droegen. De stoffen die ze gebruikten waren grof en natuurlijk. Ze gebruikten soms materiaal van zakken, waarin hun voedsel vervoerd werd, om in hemden en rokken te naaien. Mannen droegen typisch langgemouwde losse hemden, waarover ze een eenvoudige vest en een riem van touw droegen. Ze droegen geteerde kniebroeken, die vaak hun kalven bedekten. Als ze gelukkig genoeg waren om schoenen te hebben, droegen ze heel eenvoudige leerschoenen.
Boerenvrouwen droegen vergelijkbare stoffen als boerenmannen. Opnieuw droegen ze langgemouwde, loszittende hemden met vesten; echter, het vrouwelijke vest was strakker dan dat van de man, en werd vaak op de taille opgesnord als een corset. Zelfs de armste boerenvrouw droeg twee rokken: de onderrok en de bovenrok. Afhankelijk van haar baan droeg de vrouw ook een schort over de bovenrok. Vrouwen droegen eenvoudige leerschoenen, als ze het zich konden permitteren.
Edelen konden veel mooiere stoffen betalen zoals zijde, fluweel en mousseline. Een man droeg een los langgemouwd hemd onder een wams, wat een korte leer of fluweel jas was. Wamsen waren normaal gesproken mouwloos. Sommigen droegen een simar, wat eigenlijk een uitgebreide robe was, bovenop hun hemd en vest. Aan de onderkant droegen ze gepaste kniebroeken met een codstuk dat de kruis beschoot. Het codstuk was meestal van dezelfde stof als het wams gemaakt. Mannen droegen ook uitgebreide kousen om hun kalven te tonen, en korte hakken om hoger te lijken.
Edelenvrouwen droegen verschillende lagen om hun rijkdom te tonen. Onderop droegen vrouwen een shift jurk, die leek op een slaapjurk. Bovenop droegen vrouwen onderroken, misschien twee van hun. Het corset, gemaakt met walvisbot, snorde de taille van de vrouw en creëerde een vlak oppervlak op haar tors. Bovenop dit droegen vrouwen een kegelvormige krinolijnrok genaamd een Spaans verdugado, die een A-vorm creëerde voor de bovenrok. De onderrok werd op de verdugado geplaatst, en kek uit onder de bovenrok om mooie borduur te tonen. Vrouwen droegen soms partlets om hun nekken, die leken op gerimpelde hemden. Ten slotte zat de gala jurk bovenop deze lagen. Jurken waren helder gekleurd en versierd met borduur en patronen. Vrouwen droegen ook geborduurde kousen en platte fluweel of leerschoenen.
Misschien de koning meest opgemerkt voor zijn mode was Henry VIII van Engeland. De basisprincipes van het koninklijke kostuum waren vergelijkbaar met die van de edelen, maar de gebruikte stoffen waren alleen de fijnste beschikbare. Zijde en fluweel vormden de meeste componenten voor koninklijke kostuums. Wamsen waren meer uitgebreid, met parels, robijnen en andere edelstenen ingelegt. Vaak droegen koninklijke personen grote hoeveelheden juwelen aan hun handen en om hun nekken. Mannen droegen ook hoeden van zijde versierd met veren en stenen. Vrouwenjurken waren meer uitgebreid en constrictief, met gigantische mouwen bijna tot de vloer hangend. Ze droegen ook mutsen versierd met veren en juwelen. Op speciale gevallen droegen koninklijke personen kronen om hun macht over het land te betekenen.