Er is geschiedkundig debat geweest over wat de Ierse traditioneel droegen. Verkeerde interpretatie van oude Ierse teksten leidde historici ertoe te geloven dat kilts deel waren van de traditionele Ierse dracht, terwijl dat nooit het geval was. In oktober 1900 verwierp Padraic Pearse, een vurige Ierse nationalist, traditionele Ierse kostuums en stelde voor dat de Schotse kilt aangenomen werd als het Ierse nationale kostuum.
Pas in 1958 werd een weerwoord gegeven door historicus Henry Foster McClintock, die de Ieren urgeerde om een nationaal kostuum aan te nemen dat meer lijkt op de historische kleding van het land.
De léine is essentieel een tuniek die in lengte en stijl door de geschiedenis heen varieerde. In de 16e eeuw wordt het afgebeeld vallend van mid-bil tot enkel-lengte. Het lijkt alsof mannen van maatschappelijke of godsdienstige belangrijkheid de léine langer droegen, en krijgers bonden de hun op om hun dijnen.
De jas, ook inar genoemd, was meestal van wol en had soms een rok. De rok was zwaar gevouwen.
Een mantel, of brat, werd over de léine gedragen en was vergelijkbaar met een mantel. Het was meestal een groot rechthoek van wol en vaak gefranst. De lengte van de mantel wees op sociale status en welvaart.
Trews waren simpelweg een vorm van broek. Ze zaten strak op het been en waren schuin gesneden. Soms worden ze afgebeeld met knopen van de enkel tot de kuit.
Kilcommon kleding werd gebruikt in de late 16e eeuw of vroege 17e eeuw. Het bestaat uit een jas, léine en trews. De stijl van deze verschilden sterk van wat in eeuwen daarvoor was gedragen. De jas had een rok die net tot de onderkant van de taille kwam, met sleuven in de mouwen die de voluminieuze mouwen die in de mode waren, liet uithangen onderaan. De léine strekte zich uit onder de jas tot mid-bil. Deze werden vergezeld door trews die meestal gemaakt waren van twee verschillende patronen van materiaal; vaak waren de benen een gekwadraat patroon en de bovenkant solid.
Weinig is bekend over wat vrouwen in het oude Ierland droegen. Een 16e eeuw monster ontdekt in een veengrond in Ierland levert alle informatie die beschikbaar is. Het lijkt alsof vrouwen in de 16e eeuw Ierland droegen wat bekend is als een shinrone gown, wat bestaat uit een ongebotste lijfstuk bevestigd aan een lange rok, beide stukken gemaakt van wol. De rok van de jurk is gemaakt van drie afzonderlijke stukken stof gesneden op de schijn en bijeen geraffeld aan de bovenkant.