Shakespeare geeft de kamerdienaren (wachen) die Lady Macbeth met possets (gedroogde dranken) bedraagt om Duncan's moord op te schuiven, geen namen.
Hun anonimiteit benadrukt Macbeths morele daling: hij offreert naamloze onschuldigen op om zijn misdaad te bedekken. Ze zijn collaterale schade in een tragedie van ambitie – gezichtsloos, stemmeloos, vergeten zelfs door het stuk dat ze gebruikt.