Wat schaal en complexiteit betreft, staat Cleopatra in Antony and Cleopatra alleen op de Everest van Shakespeariaanse vrouwelijke rollen. Ze domineert het toneel, verschijnt in meer dan 30 van de 42 scènes en levert ongeveer 1.500 regels – ongeveer 32 procent van het hele script.
Wat Cleopatra werkelijk formidable maakt is de emotionele breedte die vereist wordt. Op één moment is ze verleidelijk en koninklijk, het volgende kleinzinnig of zelfmoorddriftig, en ten slotte transcendent. De actrice moet deze extremen navigeren zonder het magnetische kern van het personage te verliezen, een uitdaging die de grootste performeurs eeuwenlang heeft getest.
Andere gevierde heldinnen blijven ver achter Cleopatra's regelaantal. Rosalind in As You Like It spreekt rond 1.100 regels, Lady Macbeth ongeveer 700, en Julia ongeveer 550. Hoewel elk van die rollen zijn eigen eisen kent, komt geen van beide overeen met de sustained aanwezigheid en kaleidoscopische psychologie van Egypte's koningin.
Voor acteurs blijft Cleopatra de ultieme benchmark – een rol die niet alleen technische meesterlijkheid eist, maar een capaciteit voor contradicties die de eigen verkenning van het stuk van macht, liefde, en sterfelijkheid weerspiegelt.