Handeling I, Toneel 1–2 van Macbeth traceren een morele vrije val gecomprimeerd in adembenemende economie.
Toneel 1: De heksen "Eerlijk is oneerlijk" spreuk vestigt een universum waar morele categorieën omgekeerd worden. Macbeth is nog niet binnen, maar zijn lot is gezaaid.
Toneel 2: De Kapiteins verslag schildert Macbeth als de personificatie van loyale dapperheid – "dappere Macbeth," "Dapperheids minion," "Bellona's bruidegom." Belont hem met Cawdors titel. Hij is de goede onderdaan.
De Keer: De heksenprofetie (Toneel 3, technisch) ontbrandt latente ambitie. Tijd we de monologen van Toneel 7 bereiken, heeft Macbeth moord op de koning gerationaliseerd: "Als het gedaan was wanneer 't gedaan is…"
De traject: Loyal generaal → Ambitieus aspirant → Koningsmoord → Schuld/paranoia → Tirannie → Waanzin (Lady M) → Morele leegte.
Toneel 1–2 tonen niet de val – ze tonen de hoogte waaruit hij valt. Het contrast tussen de Kapiteins lof en de portiers latere "equivocator" is de morele architectuur van het spel in miniatuur.