In Elizabethaans en vroege modern Europa was publiek theater een zeldzame culturele ruimte waar edelen, kooplieden, ambachtslieden en arbeiders mengden. Vier factoren maakten stukken universeel aantrekkelijk:
Toegang tot de "pit" (staande plaatsen) kostte zo min als een penning – ver goedkoper dan hofmaskers, opera of aristocratische vermaak.
Compagnies booden komedies, tragedies, histories en romans – iets voor elke smaak, van zotige humor tot filosofische diepgang.
Het theater was een plek om te zien en gezien te worden. Jongheren toonden mode; kooplieden netwerkten; klatsch cirkuleerde. De yard boezemde van sociale energie.
Stukken droegen lessen over deugd, tirannie, liefde en gevolgen. Zelfs analfabeten konden klassieke verhalen en ethische debatten via voorstelling bereiken.
Toegankelijk, vermakelijk en intellectueel boeiend, werd het publieke theater een gedeeld cultureel forum over het sociale spectrum – een voorloper van moderne massamedia.