Shakespeare baseerde zich op vijandige Toedor-historici (bijv. Thomas More, Polydore Vergil) die decennia na Richard's dood schreven, reflectorisch van politieke bias. Richard stierf in 1485; deze verhalen waren tweedehands, gevormd door de winnende Toedors' behoefte hun heerschappij te legitimeren. Zo perpetueert het stuk een vervaagd, slechterik portret.