De classificatie van Miguel de Cervantes en William Shakespeare als "Noordelijke Renaissance" schrijvers is historisch onjuist op zowel chronologische als geografische gronden.
Cervantes behoort tot de Spaanse Gouden Eeuw (Siglo de Oro). Spaniës literaire bloei volgde een afzonderlijke traject, gevormd door de Reconquista, de Counter-Reformatie, en de opkomst en val van het Habsburgse rijk. Het is een afzonderlijke traditie van de Noordelijke Renaissance (gecentreerd in de Lage Landen, Duitsland, en Frankrijk, ca. 1450–1550).
Shakespeare is de centrale figuur van de Engelse Renaissance (Elizabethaanse en Jacobeaanse era's). De Engelse Renaissance volgde de Noordelijke Renaissance op; het werd door het beïnvloed maar ontwikkelde een eigen karakter — met name in drama, wat geen direct equivalent had in het noorden.
Beiden schreven in volkstaal, beiden profitéerden van boekdrukkunst, en beiden'engageerden met humanistische ideeën. Maar noch een past in het "Noordelijke Renaissance" label. Accurate periodisering telt: het respecteert de specifieke culturele, politieke, en linguïstische contexten die hun werk vormden.