In Oedipus Rex's opening komt de priester niet "om te zien" Oedipus individueel. Hij leidt een groep suppliant Thebanen naar Oedipus bij de altaren.
De priester belichaamt het collectieve lijden van Thebe. Zijn smeekbede stelt Oedipus vast als zowel redder als (onwetend) bron van de besmetting. De centrale ironie van het spel wordt hier gezaaid: de koning die Thebe redde van de Sphinx vernietigt het nu door zijn bloot bestaan.