In Gaston Leroux' 1910 roman The Phantom of the Opera en Andrew Lloyd Webber's 1986 musical, krijgt het Fantoom nooit een achternaam. Hij is:
Het versterkt zijn uitwissing uit de samenleving. Hij heeft geen afstamming, geen juridische identiteit, geen plek in de werelds archieven. Hij bestaat alleen in de marges — de kelders, de schaduwen, de muziek. “Erik” is het ene woord dat zijn menselijkheid claimt.