Nadat Bassanio de lood kist kiest, spreekt Portia over "wicked times," verwijsend naar het spreekwoord "hangen en huwen gaat door bestemming" – huwelijk en dood zijn bepaald, buiten controle. Haar frase diagnoseert een samenleving waar drie cruciale falen samenkomen:
Ze noemt een samenleving waar wet ≠ rechtvaardigheid, en liefde door corruptie moet navigeren. Haar latere hofzaaloptreden – waar scherpsinnigheid "wicked times" naar genade buigt – bewijst dat intelligentie en mededogen zelfs de meest starre systemen kunnen ondermijnen.