Diego Rivera was een gevierde Mexicaanse kunstenaar beroemd om zijn fresco-muralen die vaak scènes uit de Mexicaanse geschiedenis afbeeldden of boodschappen van solidariteit met de werkende man overbrachten. Riveras werk heeft veel muralisten en andere kunstenaars betrokken bij publieke kunstprojecten geïnspireerd. Hij is ook bekend om zijn relatie met mede-Mexicaanse kunstenaar Frida Kahlo. Rivera was een gepassioneerde communistische revolutionair, zelfs Leon Trotsky een tijdlang in zijn huis verbergend.
Als jong man reisde Rivera van zijn thuis in Mexico naar Spanje en daarna door heel Europa. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, leidde Emiliano Zapata het Bevrijdingsleger in de Mexicaanse Revolutie. Rivera keerde naar zijn thuisland terug en stichte de Revolutionaire Unie van Technische Werkers, Schilders en Beeldhouwers. In 1927 reisde Rivera naar de Sovjet-Unie als de officiële vertegenwoordiger van de Mexicaanse Communistische Partij. Riveras politieke overtuigingen waren erg belangrijk voor hem, en hij aarzelde nooit om politieke kunst te maken. Hij droeg vaak een wapen tijdens het schilderen. Rivera was ook verantwoordelijk voor Mexico die politieke asiel gaf aan Leon Trotsky en zijn vrouw.
De term "fresco" verwijst naar muurschilderingen op vers pleister. Rivera werd geïnspireerd door de Renaissance-frescoschilderijen die hij had gezien tijdens zijn studie in Italië. De muurschildering was het ideale medium voor Rivera met zijn socialistische politiek. Hij zocht de werkende man bloot te stellen aan zijn kunst door grootschalige beelden in publieke plaatsen te creëren. Hij schilderde muralen voor de Nationale Voorbereidende School, het Ministerie van Onderwijs en de Landbouwschool, om slechts een paar van de publieke plaatsen te noemen die zijn kunst herbergden.
In 1932 werd Rivera uitgenodigd naar Detroit door Henry Ford en gecommissioneerd om een muurschildering te schilderen voor het Detroit Institute of the Arts. Het stuk, getiteld "Detroit Industry", bestond uit 27 geschilderde panelen, en was zeer controversieel vanwege Riveras politiek. Het volgende jaar werd Rivera gecommissioneerd door de Rockefellers om een muurschildering te schilderen voor het RCA-gebouw in Rockefeller Center. Het stuk, "Man at the Crossroads", had een portret van Lenin en werd uiteindelijk vernietigd voordat het voltooid kon worden.
Riveras passie ontsteek nieuwe vuur in Mexicaanse kunst. Zijn werk werd vaak betoogd door Mexicanen die de overheidsponsoring van projecten door een communisten niet waardeerden. In 1929 werd hij aangesteld als directeur van de Academie van San Carlos, de eerste grote kunstacademie in Latijns-Amerika. Zijn werk daar was controversieel en hij werd gedwongen een jaar later te vertrekken. Op dat moment voltooide hij een massale muurschildering die de Mexicaanse geschiedenis afbeeldde in het Palacio Nacional. Hij schilderde later nog een muurschildering daar, gebaseerd op de Grote Stad Tenochtitlan. Een muurschildering gedaan voor het Hotel de Prado door Rivera werd negen jaar lang verborgen omdat het de woorden "God bestaat niet" bevatte.
Rivera was bijna even invloedrijk in de Verenigde Staten als in Mexico. Amerikaans kunstenaar George Biddle werd geïnspireerd door het werken met Rivera, en wijdde zijn carrière aan het pleiten voor openbare werkprojecten. In 1933 schreef Biddle aan FDR met voorstellen voor een muurschildering in het nieuwe Justitiegebouw. Deze initiële muurschildering resulteerde in The Public Works of Art Project (PWAP), ontworpen door Biddle en uitgevoerd door FDR als onderdeel van de New Deal.