De Taj Mahal Bouwen: De Grondwerken Voor De Marmer
Voordat een enkel blok Makrana-marmor werd gelegd, vereiste de Taj Mahal-locatie massive grondwerken. Shah Jahan's visio (1631–1648) begon met de grond.
- Grondverwerving: Uitgewisseld Raja Jai Singh's paleis voor de rivieroeverplot.
- Nivelleren & Ontruimen: Vegetatie, structuren, puin verwijderd; oneffen terrein geniveleerd.
- Verhoogd Platform (Plint): Een 6,7 m (22 ft) hoog plint (93×93 m) van gecompacteerde aarde en baksteen gebouwd om het mausoleum boven de Yamuna-oevervlakte te heffen.
- Waterbeheer: Drainagekanalen en een puttenstelsel gebouwd om grondwater te controleren en wateroverlast te voorkomen.
- Funderingputten (Innovatieve Paalfundering): Diepe putten gegraven gevuld met ebenhout, teak en ijzer om de ondergrond te stabiliseren.
- Charbagh Tuinlay-out: Vierdelige Perzische tuin met kanalen, fonteinen, wandelpaden, cipres/vruchtenbomen – symbolisch paradijs.
- Tijdelijke Infrastructuur: Werkplaatsen, steengroeven (Makrana marmer), hellingen, arbeidershuisvesting voor 20.000+ ambachtslieden.
Waarom Het Belangrijk Is
Het platform en de fundering zijn ingenieursmeesters die de 73 m (240 ft) structuur stabiliteit garanderen voor bijna 400 jaar. De Taj zit niet gewoon op de grond – de grond is herbouwd om het te dragen.