De term 'Boheem' verwijst naar een levensstijl die bejegend wordt door non-commerciële kunstenaars, schrijvers en vrije denkers. Ze leven ongehinderd, niet-traditioneel, en schudden openlijk de maatschappelijke regels en moraal. Ze genieten van de excessen van het leven: alcohol, drugs en seksuele promiscuïteit. Sommige bohemische kunstenaars en schrijvers hebben grote commerciële succes behaald en toekomstige generaties in hun vakgebied beïnvloed.
De Boheem-beweging begon in het begin van de 19e eeuw in Parijs en duurt tot op de dag van vandaag, hoewel het zich verspreidde naar Londen's Soho en New York's Greenwich Village. De naam afgeleid van een laaghuurwijk waar arme kunstenaars woonden, vaak onder zigeuners die geïmmigreerd waren uit het Midden-Europese Bohemen.
Boheemen leven naar duidelijke idealen, waaronder beperkt privaatbezit. Ze bezitten weinig en genieten vaak van gemeenschappelijk wonen. Ze verwerpen burgerlijke en middenklassen waarden, breken zowel sociale als kunstenaarsregels. Ze geloven in kunst om de kunst wil, niet of een project geld oplevert. Ze verwerpen of missen vaak respect voor commerciële kunst, literatuur, theater en muziek.
Het 'Bohemian Manifesto' identificeert vijf typen: Nouveau (welvarende die de ongehinderde artistieke levensstijl omarmen), Zigeuner-Boheemen (romantiseren verleden, wortelloze reizigers; moderne voorbeelden: Deadheads, bloemenkinderen), The Beats (utopische idealisten die materialisme verachten), Zen-Boheemen (drukken spirituele zin van het leven uit in kunst), Dandies (arme individuen met eclectische, dure smaak in eten, drinken, kleding; tonen bovenklassenmanieren ondanks laag inkomen).
Onder de bekende boheemen: auteur en toneelschrijver Oscar Wilde, dichters Jack Kerouac en Lord Byron, uitgever Hugh Hefner. Bekende kunstenaars: Andy Warhol, Jackson Pollock. Muzikant John Lennon is een van de weinige commercieel succesvolle artiesten die later door boheemen geaccepteerd werd na zijn solowerk en huwelijk met Yoko Ono.
Boheemen worden vaak gelabeld als anarchisten, communisten en criminelen door hun meningen, regelschending en drugsgebruik. Een paar ontwikkelden banden met linkse organisaties en politieke werken, maar een gemeenschappelijke draad is het omarmen van verandering in strikte sociale regels en restricties in plaats van politieke opstand.
Hoewel veel bohemische kunstenaars en schrijvers in anonimiteit worstelen, heeft hun werk soms sterke postume invloed. Toekomstige kunstenaars omarmen vaak de idealistische benadering. Sommige bohemische werken, als de toneelstukken van Wilde en de poëzie van Kerouac, vonden mainstream acceptatie, zelfs bij de boven- en middenklassen die ze aanspreken.