Een tweestemmig gedicht is een gedichttype bedoeld om hardop te worden voorgelezen door twee personen. Iedere persoon heeft regels die individueel gezegd worden alsook enkele gedeelde regels. Docenten gebruiken deze poëzievorm om concepten te leren als standpunt, geletterdheid en wetenschap. Tweestemmige gedichten worden soms 'gedichten voor twee stemmen' of 'partnergedichten' genoemd.
De heen-en-weer aard van het tweestemmige gedicht drukt effectief de verschillende standpunten van de onderwerppersonages uit. De afwisselende verzen tonen waar perspectieven contrasteren en waar ze overeenkomen. Omdat tweestemmige gedichten vaak klinken als een gesprek tussen twee mensen, kunnen ze boeiend zijn om zowel te lezen als te luisteren.
Gedichten voor twee stemmen hebben typisch twee kolommen. Een persoon leest de woorden in de linkerkolom, de ander de rechterkolom. De lezers nemen beurt om hun deel te reciteren, behalve wanneer tekst op dezelfde regel verschijnt - die regels worden in unisono gelezen.
Een lichte variatie op het standaardformaat gebruikt drie kolommen. De gedeelde regels verschijnen in de middelste kolom. Een ander formaatalternatief is het kleurcoderen van de regels zodat elke lezer een specifieke kleur tekst kiest om te reciteren.
Bekende dichter van de tweestemmige stijl, Paul Fleischman, won de Newbery Award voor zijn boek 'Joyful Noise: Poems for Two Voices'. David Harrison schreef een gedichtenboek voor jonge kinderen getiteld 'Farmer's Garden: Poems for Two Voices'. Stephanie Klose is bekend om 'A Graduation Poem for Two'.