Zuid-Amerikaanse poëzie en het bredere veld van Zuid-Amerikaanse literatuur wordt gekenmerkt door Zuid-Amerikaanse cultuur en wat het betekent een Zuiderling te zijn in de Verenigde Staten. De geografische grenzen van het Zuiden zijn niet scherp gedefinieerd, maar kunnen zo ver noord lopen als Kentucky, Maryland en Tennessee, en zo ver west als Arkansas, Texas en Missouri.
Een van de kenmerken die vaak in Zuid-Amerikaans schrijven en poëzie naar voren komt, is Zuid-Amerikaanse geschiedenis. Meeste culturen worden grotendeels gedefinieerd door hun geschiedenis, en de zuidelijke VS vormen hierin geen uitzondering. Het Zuiden, in tegenstelling tot het Noordoosten, werd niet bezet door puriteinen die een theocratie wilden stichten, maar door een mengsel van verschillende volken en culturen. Agrarische idealen, slavernij en militaire nederlaag waren grote delen van de Zuid-Amerikaanse geschiedenis en beïnvloeden Zuid-Amerikaanse dichters.
Een ander kenmerk dat vaak gebruikt wordt om Zuid-Amerikaanse poëzie te identificeren, is het gebruik van een specifieke dialect die geassocieerd wordt met de zuidelijke VS. In het bijzonder wordt het Zuid-Amerikaanse dialect geassocieerd met substandaard grammatica. De spraak van Zuid-Amerikaanse personages is vaak op deze manier getint om de schrijving een meer Zuid-Amerikaans gevoel te geven. Algemeener wordt dialect vaak gebruikt om een gedicht of boek te identificeren met een bepaalde regio, en is een veelvoorkomend kenmerk van de literatuur van een gegeven regio.
Een ander kenmerk van het werk van Zuid-Amerikaanse dichters is een focus op godsdienst en geloof. Christendom is de dominante godsdienst in de zuidelijke VS. Meer specifiek zijn het de protestantsche denominaties, zoals Baptisten, die in de regio meest voorkomen. De leer van de Bijbel, en meer algemeen het christendom, zijn motieven die vaak in Zuid-Amerikaanse poëzie voorkomen.
Familie en traditie zijn twee thema's die vaak in de werken van Zuid-Amerikaanse dichters terugvinden. In tegenstelling tot het noordoostelijke puriteinse individualisme, is de Zuid-Amerikaanse identiteit veel zwaarder geassocieerd met de familie en de grotere gemeenschap. Deze focus op de familie, de gemeenschap en de tradities geworteld in die groepen, staan vaak centraal in Zuid-Amerikaanse poëzie.