In de Engelse poëzie verwijst meter naar de ritmische structuur: een patroon van benadrukte en onbenadrukte lettergrepen. Een versregel wordt opgedeeld in "voeten" (feet), elk met zowel benadrukte als onbenadrukte lettergrepen. Elke voet heeft een eigen naam. Een onbenadrukte lettergreep gevolgd door een benadrukte heet jambus (iamb). Vijf jamben per regel = jambische pentameter.
Kies je meter. Elke meter heeft eigen regels. Voorbeeld: "ballademeter" = afwisselend 4 en 3 jambische voeten per regel (zoals in "Amazing Grace").
Oefen de gekozen meter. Schrijf erin tot het natuurlijk voelt.
Markeer benadrukte lettergrepen tijdens het schrijven. Gebruik een accentteken (´). Voorbeeld uit Keats: "A 'case / ment 'high / and 'trip / le 'arch'd / there 'was". Haal de markeringen weg in de definitieve versie; ze zijn alleen oefenhulpmiddel.
Laat variatie toe. Meter mag afwijken waar het gedicht dat vraagt, vaak aan het einde van een regel. Meter is een hulpmiddel voor creativiteit, geen dwangmat.