Een interne rijn is de herhaling van klinkerklanken in het midden van een vers of zin. Typisch in poëzie en lied (incl. rap), een schrijfhulp die verschilt van eindrijm. Ze zijn geïntegreerd als geavanceerd literair middel.
Interne rijmen kunnen in één regel voorkomen. Edgar Allan Poe's The Raven, openingsregel: "Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary." "Dreary" en "weary" rijmen, rest niet. Andere middelen (herhaling "w") versterken vloei.
Soms verstopt in een strofe. In The Raven:
"Straight I wheeled a cushioned seat in front of bird and bust and door;
Then, upon the velvet sinking, I betook myself to linking
Fancy unto fancy, thinking what this ominous bird of yore."
"Door" en "yore" = interne rijn over verzen. Ook "sinking"/"linking" op dezelfde regel.
Poëzie, lied, rap. Kelly Clarkson A Place in this World: "I'll be strong, I'll be wrong, oh but life goes on." "Strong"/"wrong" rijmen. Ook in kraamliedjes: "Jack Sprat could eat no fat."
Schrijvers bereiken gewenst effect. Impact varieert per lezer/gedicht. Knowing Poe: interne rijn kan tempo versnellen (verwachting volgende rijn) of vertragen (focus op rimerende woorden). Sommigen benadrukken connectie tussen rimerende woorden.