Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Kenmerken van Oud-Engelse poëzie

Oud-Engels, anders bekend als Angelsaksische poëzie, werd geschreven in de taal Oud-Engels tussen 650 en 1100 n.Chr. Het omvat zo beroemde werken als "De Zwerver," "De Zeevaarder" en het epische gedicht "Beowulf." Meeste Oud-Engelse dichters zijn anoniem, met slechts vier bekende auteurs: Caedmon, Cynewulf, Bede en Alfred de Grote. Veel Oud-Engelse poëzie bestaat uit heroische epieken, elegieën, raadsels en christelijke gedichten.

Thema's

Oud-Engelse poëzie werd geschreven tijdens een tijd met veel slagen en strijd over land, cultuur en religie. Thema's omvatten goed versus kwaad, religie, dapperheid en sterfelijkheid. Veel Oud-Engelse poëzie bestaat uit epieken met slagen en helden, die inspiratie putten uit christelijke en heidense bronnen. Een voorbeeld van dit type heroïsch episch gedicht is "Beowulf," het langste Oud-Engelse gedicht, dat de held verheerlijkt en hem looft voor zijn dapperheid. Christelijke thema's uit zowel het Oude als het Nieuwe Testament zijn ook vaak aanwezig in Oud-Engelse poëzie, met name in de gedichten van Caedmon en Cynewulf.

Poëtische Regel en Meter

Regels in Oud-Engelse poëzie zijn gebroken in twee verdere half-regels, of verzen. Een pauze, of caesura, scheidt de twee verzen. De eerste vers heet de on-vers, en de tweede heet de off-vers. Elke vers bevat twee ritme-eenheden genaamd voeten, die een benadrukte lettergreep bevatten die gevolgd of voorafgegaan wordt door een of meer onbenadrukte lettergrepen. Deze benadrukte en onbenadrukte lettergrepen maken de vijf meest voorkomende ritmische patronen in Oud-Engelse poëzie.

Alliteratie

Omdat Oud-Engelse poëzie niet rijmt, wordt alliteratie een sleutelkenmerk en speelt een grote rol in de structuur van de meter en haar distinctieve klank. Alliteratie is de herhaling van de initiële medeklinkerklank van benadrukte lettergrepen. De twee half-regels, of verzen, worden samen gevoegd door deze alliteratie, die optreedt wanneer een paar benadrukte lettergrepen allebei beginnen met dezelfde medeklinker, of wanneer ze allebei beginnen met een klinker. Eén lettergreep in elke vers moet allitereren.

Kenning

Een significant kenmerk van Oud-Engelse poëzie is het gebruik van samengestelde woorden, met ofwel één woord dat het andere wijzigt, of, vaker, met beide woorden die relatief hetzelfde betekenen. Een kenning is een belangrijk type samengesteld woord dat in Oud-Engelse poëzie gebruikt wordt, verwijzend naar een ding meer metaforisch of als een metoniem. Bijvoorbeeld, het menselijk lichaam zou "been-huis" genoemd kunnen worden, of een schip een "zee-vaarder" of "zee-huis." In "De Zwerver," wordt de zee de "walvis-weg" genoemd. Alliteratie speelt een grote rol in deze samengestelde woorden.

Poëzie

Related Categories