Poëzie is een vorm van geschreven kunst die schrijvers en lezers helpt omzugeven met gecompliceerde emoties. Vaak zijn deze emoties het resultaat van persoonlijke of publieke evenementen die een diepe afdruk op een menss psyche achterlaten. De aanvallen in de VS op 11 september 2001, lieten wonden in de geesten van veel Amerikanen, waarom een aantal bekende dichters en publieke figuren poëzie hebben gebruikt om de gevoelens van verlies en patriotisme die de aanvallen volgden, uit te drukken.
Jack Buck, een VS sportcommentator, schreef het gedicht "For America" na de aanvallen. Hij las het gedicht op 17 september bij de Cardinal's baseballwedstrijd in St. Louis, wat de eerste dag van wedstrijden was voor Major League Baseball na de aanvallen. Het gedicht is een vrij vers constructie die Americas recht op vergelding ter verdediging van de nationale veiligheid verdedigt.
Robert Pinsky, voormalig poet laureate van de Verenigde Staten, schreef het gedicht "9/11" voor de Washington Post Magazine in september 2002, een jaar na de aanvallen. Het gedicht bestaat uit 17 drie-regels strofen. Het begint met Amerikanen die nieuwsberichten van de aanval bekijken en gaat over in het omvatten van diverse Amerikaanse figuren zoals Will Rogers, Frederick Douglas en Emily Dickinson. De hoofdfocus van het gedicht is de beelden en symbolen die Amerikanen gebruiken om een cohesieve nationale identiteit te creëren voor, tijdens en na de aanvallen.
Szymborska's gedicht is een controversiële compositie die foto's beschrijft van individuen die uit de Twin Towers sprongen. Het gedicht werd overwogen voor plaatsing in de gedenkinstallatie op de New York aanvalsplaats, maar werd afgewezen vanwege zijn angstaanjagende aard. Toch wordt het gedicht ook geprezen als een uitbeelding van de onbeëindigde rouw van de slachtoffers van de aanval en hun naasten. Hoewel Szymborska's gedicht niet traditioneel patriotiek is, dient het als een voortdurende herinnering aan de mensen die stierven.
Roger Robicheau's gedicht is geschreven voor jong publiek en wordt soms in de klas gebruikt om lessen over patriotisme te versterken. Dit gedicht spreekt over de moed en dapperheid van Amerikanen, inclusief soldaten gestuurd naar oorlog na de aanvallen en redders aanwezig tijdens de aanvallen. Het gedicht vraagt de lezer na te denken over de moeilijke beslissingen en vrees die deze individuen tegenkomen en om voor hen en hun veiligheid te bidden. Het gedicht heeft een eenvoudige compositie van acht twee-regels rimende strofen die makkelijk voor kinderen te lezen en te contempleren is.