Kunst komt uit het leven. Zelfs als de verbinding tussen de twee indirect of tenui is, vindt iets uit onze levende, ademende ervaring een weg in wat we schrijven, wat we ook schrijven. Gedichten kunnen alle aspecten van het leven anspreken, variërend van liefde en vreugde tot rouw en lijding. Veel gedichten zoeken ook levenslessen of wijsheid te geven, of te commentaren op een specifiek aspect van of moeilijkheid in de eigen levenservaring van de dichter. Robert Frosts "The Road Not Taken" is een goed voorbeeld van dit type gedicht.
Denk aan een kruispunt waar je op een gegeven moment in je leven bent gekomen. Schrijf de situatie op zoals je je herinnert, brainstormend wat er op het spel stond voor je, wat je tegemoet ging of achterliet, en eventuele andere factoren die de keuze moeilijk maakten.
Denk aan een situatie of actie in de natuurlijke wereld die het type conflict of keuze belichaamt waar je voor stond. Je zult dit gebruiken als een uitgebreide metafoor.
Op een nieuw vel papier, in poëtische regels, beschrijf deze actie of situatie in de natuur, beginnend in het midden van het conflict. Terwijl je schrijft, houd je beschrijving, je woordkeuze en je regelafbreking in gedachten.
Rond het natuurlijke conflict af zodat het de les vermittelt die je bedoelt over deze levenservaring te communiceren. Aan het einde van het gedicht, zoals Frost doet in "The Road Not Taken," kun je "afwijken" van de beschrijving om een opmerking te maken over de situatie, haar aard, waarde of moeilijkheden.
Wanneer je klaar bent, ga terug en bewerk voor woordkeuze, onhandige regels of vage beschrijvingen. Geef je gedicht een titel.