In poëzie is tempo de snelheid, ritme en vloei van de leeservaring – gecontroleerd door de dichters vakmanschap:
Tempo vormt diep effect: snel tempo brengt urgentie of opwinding (Poe's "The Raven"); langzaam tempo eist reflectie (Wordsworth's "I Wandered Lonely as a Cloud"); gevarieerd tempo creëert dynamische shifts (Eliot's "The Waste Land"). Dichters manipuleren tempo als componisten tempo – om emotionele landschappen te scheppen die najingen.