Hekserij in Shakespeares tijd: Vrees, bijgeloof en vervolging
In 16e- en 17e-eeuws Europa was vrees voor heksen alomtegenwoordig, gedreven door drie krachten:
- Religieuze Leer: Hekserij gelijkte ketterij—een pact met de Duivel. Bijbelse geboden (Exodus 22:18) schreven de dood voor.
- Bijgeloof & Folklore: Gemeenschappen geloofden dat heksen tastbaar kwaad veroorzaakten—vloeken, ziekte, oogstmislukking, dood—gebaseerd op getuigenis en folklore.
- Politieke & Sociale Spanningen: Hexen dienden als gemakkelijke zondebokken voor rampen en sociale onrust. Ze werden gezien als subversieve dreigingen voor de godzalige orde.
Het resultaat was wijdverspreide vervolging: processen op basis van spectrale bewijzen, pijnigen en executie. Shakespeare kanalisierte deze sfeer in Macbeth (de Weird Sisters) en The Tempest (Sycorax/Caliban).