Ik sta op en was me,
Ik spoel mijn mond,
Ik kleed me aan en ga.
Ik ben op weg.
De mensen voorbijgaan.
Ze kennen me niet.
Hoe is dat mogelijk?
Ik was gisteren hier.
In kantoren en fabrieken
Tik ik veel brieven
En stuur telegrammen.
En mensen tekenen papieren
En doen ander belangrijk werk.
Middag komt,
En we verzamelen voor lunch.
We eten en drinken
En praten en lachen.
Dan gaan we uiteen.
Ik keer terug naar mijn bureau
En werk door.
De middag sleept zich.
Mijn oogleden worden zwaar,
En ik kan nauwelijks wakker blijven.
Uiteindelijk is het vijf uur.
Iedereen gaat naar huis.
Ik ben alleen.
Ik kijk naar de lege stoelen
En voel me verdrietig en verloren.
Ik wonder wat het allemaal betekent.
Waar leidt het heen?
Ik ga naar huis,
En eet avondeten,
En doe de afwas.
Dan ga ik naar bed.
Hetzelfde gebeurt de volgende dag,
En de volgende,
En de volgende.
Het is een eindeloze cyclus.