Tanith Lee's gedicht "The Devil's Wife" ontvouwt zich in 13 kwartijnen – vierregelige strofen – zonder vast meter of rimeschema. De syllabische telling per regel varieert per strofe, creërend een vloeibare, aanroepende ritme dat de onrustige verhalende stem van het gedicht weerspiegelt.
De oneffenmatige regellengtes weigeren metrisch comfort, echoend het gedicht's thema's van transformatie, macht en het onheimelijke. De kwartijnstructuur biedt net genoeg houder om de chaos te bevatten.