In Elizabethans Engels is shalt de tweede persoon enkelvoud van shall, betekent "verschuldigd zijn, verplicht zijn of verplicht zijn om iets te doen." Het drukt sterke verplichting of noodzaak uit.
Voorbeeld uit Romeo and Juliet: "Shalt thou be borne my kinsman? Oh my soul!" — dwz, "Moet je mijn verwant zijn?"