Het gedicht verpersoonlijkt de oceaan als een moederlijke "blauwe vrouw" wiens eindeloze golven en maanreflecties troost bieden als een wiegelied. De spreker vindt troost, verbinding en eeuwige omhelzing in de zee, mengend natuurlijke zorg met moederliefde. Thema's: moederlijke troost, cyclische vrede, dankbaarheid, levensreis.