Het centrale thema van Indian Weavers is de schoonheid en kunst van handgweven Indiase textiel en de vaardigheid en toewijding van de wevers die ze scheppen.
Naidu's beeldspraak verheft het ambacht: vingers "magisch", stoffen "zacht als fluisteringen van de Zuidelijke Bries", "delicaat als bloemblaadjes". Ze roept een "symfonie van kleuren", "dans van schepen", "lied van vreugde" op.
Het gedicht situeert deze stoffen in het dagelijks leven – kleding, tapijten, decor – trots aanwakkerend op een levend erfgoed en de ambachtslieden die het in stand houden.