Nee. Marge Piercy's gedicht "The Girl Who Lived in the Sky" bestaat uit vier strofen van wisselende lengte zonder consistent rijmschema of jambische pentameter. Het voldoet niet aan de formele criteria van een sonnet (14 regels, specifieke structuur).
Het is een vrijvers-narratief gedicht dat thema's van isolatie, verbeelding en het interieure leven van een meisje dat zich terugtrekt in fantasie, verkent. De titel suggereert een letterlijke of metaforische verheffing—"in de lucht leven" als ontsnapping of perspectief. Piercy's kenmerkende feministische en psychologische lenzen vormen het portret.