Langston Hughes' poëzie en zijn tijd
Hughes' gedichten spiegelen Harlem Renaissance en vroege Burgerrechtenstrijd:
- "Weary Blues" (1926): Zwarte weerbaarheid te midden van racisme; muziek als troost.
- "The Negro Speaks of Rivers" (1921): Vooroudersband, historische uithoudingsvermogen.
- "Mother to Son" (1922): Doorzettingsvermogen door moeilijkheden; generatiegrit.
- "Lift Every Voice and Sing" (1905): "Negro National Anthem"; trots, eenheid, later burgerrechtenhymne.
Zijn werk geeft stem aan zwarte identiteit, protest en hoop in Jim Crow-Amerika.