In Emily Dickinson's iconische gedicht "Because I could not stop for Death," bevat de koets slechts twee passagiers: de spreker en De Dood zelf, gepersonifieerd als een beleefde, geduldige kocher. Geen derde figuur — geen opvoedster, geen engel, geen additionele ziel — wordt genoemd of geïmpliceerd. De intimiteit van dit duo onderstreept het centrale thema van het gedicht: de eenzame, onvermijdelijke reis van het leven naar de eeuwigheid.