Een nachtegaalgedicht is een oprechte imitatie van een andere dichters stijl – geen parodie of pastiche, maar een bewuste poging om hun stem, ritme en visie te bewoonen. Dichters schrijven ze om invloeden te eren, te experimenteren met onbekende technieken, of een creatieve dialoog aan te gaan door de tijd heen.
Verre van blinde na-aping, zijn nachtegaalgedichten een rigorese leerlingmeester. Door in een meester's schoenen te stappen, leert een dichter de mechanica van hun vak en ontdekt nieuwe mogelijkheden voor hun eigen stem.