Standpunt verwijst naar het perspectief dat gebruikt wordt om informatie in een literaire werk over te dragen. Eerste-persoon standpunt betekent dat een personage in het verhaal de plot vertelt en iemand is die de gebeurtenissen direct ziet of ervaart. Derde-persoon standpunt verwijst naar een verteller die niet betrokken is bij het verhaal. Het derde-persoon standpunt kan beperkt, objectief of alwetend zijn. Het begrijpen van de verschillen is essentieel om het alwetende perspectief in de literatuur te definiëren.
Het beperkte perspectief in een derde-persoon standpunt betekent dat de auteur de gedachten van slechts een paar personages, meestal één, vertelt, maar vanuit een extern gezichtspunt. De taal gebruikt derde-persoon verwijzingen zoals de naam van het personage en voornaamwoorden als 'zij' of 'hij' in plaats van eerste-persoon woorden als 'ik' en 'mij'. In een verhaal over een autobotsing, zou derde-persoon beperkt de gebeurtenissen kunnen vertellen vanuit het gezichtspunt van een van de insitters door woorden te gebruiken als: 'Sarah zag de auto aankomen; ze wilde Josh zeggen te stoppen maar niets kwam over haar lippen'.
Objectief standpunt gebruikt ook derde-persoon voornaamwoorden maar biedt de lezer geen informatie over de innerlijke gedachten van personages, alleen acties. De objectieve verteller geeft informatie zonder emotie toe te voegen, zodat lezers gebeurtenissen interpreteren. Deze verteller zou Sarahs gedachten over de botsing niet kennen en in plaats daarvan zeggen: 'Sarah zag de auto aankomen, maar ze riep Josh niet'. De lezer moet interpreteren waarom Sarah zwijgt.
De alwetende verteller ziet wat alle personages zien, weet wat alle personages denken en geeft die informatie aan de lezer met derde-persoon voornaamwoorden als 'hij' en 'zij'. Dit standpunt kan worden vergeleken met een godachtig perspectief, aangezien de verteller in de gedachten van alle personages kan kijken en kennis heeft van verleden en toekomst. Deze verteller weet niet alleen wat Sarah dacht en voelde over de botsing, maar ook wat Josh dacht en voelde.
Het standpunt beïnvloedt hoe lezers zich verhouden tot de verteller. De alwetende verteller lijkt betrouwbaarder dan een die eerste-persoon gebruikt, omdat de verteller niet direct betrokken is bij de gebeurtenissen. Victoriaanse romans gebruikten vaak het alwetende standpunt, zoals Jane Austen's 'Pride and Prejudice'. Hedendaagse auteurs grijpen nog steeds op zo'n focus terug wanneer ze willen dat lezers in de gedachten van meerdere personages kunnen kijken, zoals J.K. Rowling's 'Harry Potter' series.