Er is geen historisch bewijs voor de claim dat Shakespeare zijn eigen epitaf schreef. De beroemde vers op zijn graf in de Holy Trinity Church in Stratford-upon-Avon luidt:
Goede vriend, om Jezus' wil, wees voorzichtig,
Graaf niet in de stof die hier rust.
Gezegend degene die deze stenen spaart,
En verdoemd degene die mijn botten verplaatst.
Geleerden geloven dat een vriend of familielid deze regels schreef na Shakespeares dood in 1616. Het doel was praktisch: grafroof afschrikken, een gangbare praktijk in het 17e-eeuwse Engeland. De vloek weerspiegelt echte angst voor lichamelijke schending eerder dan poëtische ijdelheid. Hoewel Shakespeare zeker eloquent over de dood schreef in zijn toneelstukken, draagt zijn eigen grafsteen andermans woorden – woorden bedoeld om zijn rust te beschermen, niet zijn nalatigheid te vieren.