Sumerisch Schriftsysteem: Cuneiforme Wigvormige Schrift Op Kleitabletten
De Sumeriërs van het oude Mesopotamië (modern Irak) ontwikkelden cuneiform – een van 's werlds vroegste schriftsystemen – rond 3400–3000 v.Chr.. De term afgeleid van Latijn cuneus ("wig"), beschrijft de wigvormige indrukken gemaakt door een rietstylus ingedrukt in vochtige kleitabletten.
Belangrijkste Kenmerken
- Logografisch → Syllabisch: Geëvolueerd van pictogrammen naar weergave van lettergrepen en abstracte concepten.
- Medium: Kleitabletten (zon-ge droogd of ovengebakken), biedende uitzonderlijke duurzaamheid.
- Geschreven Talen: Sumerisch, Akkadisch, Babylonisch, Assyrisch, Hettitisch, Elamisch, en anderen.
- Toepassingen: Administratieve archieven, wettelijke codes (Wetboek van Ur-Nammu, Hammurabi), literatuur (Epos van Gilgamesh), astronomie, wiskunde, diplomatie.
Cuneiform bleef meer dan drie millennia in gebruik, uiteindelijk vervagend rond 100 n.Chr. De ontcijfering in de 19e eeuw ontgrendelde de geschiedenis van de wieg van de beschaving.