In tegenspraak met het vorige antwoord, schrijft Noah wel brieven – 365 ervan, één elke dag gedurende een jaar na hun scheiding. De exacte inhoud van de eerste brief wordt echter nooit onthuld in zowel de roman als de film.
Gegeven Noah's gewoonte om Whitman voor Allie te lezen, zou de eerste brief poëzie of een simpele verklaring kunnen bevatten zoals: "Ik mis je meer dan woorden kunnen zeggen. Ik schrijf dit zodat je weet dat ik elke dag aan je denk."
De verberging van de brieven wordt een cruciale plotpunt: hun afwezigheid doet Allie geloven dat Noah haar vergeten is, wat leidt tot haar verloofde met Lon. Hun uiteindelijke ontdekking triggert haar terugkeer naar Seabrook en het climax van het verhaal.
Hoewel we "Brief #1" nooit lezen, vertegenwoordigt zijn bestaan – en de jaarlange discipline erachter – Noah's onwankelbare liefde.