In het schrijven is een allusie een spreekfiguur die verbanden legt met een eerdere kunstwerk. Dit kan een eerdere schrijfwerk zijn, een mythe, muziek, of zelfs een schilderij of beeldhouwwerk. Een allusie laat de taak van het verbinden van de twee werken aan de lezer, in tegenstelling tot een referentie, waarin de schrijver de verbinding zou uitleggen. Allusies werken het best als ze natuurlijk in de tekst passen, in plaats van gedwongen en zichzelf aan de lezer aan te kondigen.
Beslis op een passende allusie. Als je een verhaal schrijft over een visreis die misgaat, kan een allusie aan "Moby Dick" meer resonant zijn voor je verhaal dan een naar "Pride and Prejudice."
Lokaliseer een specifiek moment of beeld om naar te alluderen. Een ideale allusie zou enige verbinding moeten maken met een thema of detail van het eerdere werk, of zelfs een specifieke regel. Als een stuk schrijfwerk zegt dat iets vol was van geluid en woede, is dit bijvoorbeeld een duidelijke allusie aan een regel in "Macbeth."
Schrijf een zin die de allusie bevat. Als je zou schrijven, "Ik voelde me als een Capulet onder de Montagues," zou dit een redelijk duidelijke allusie zijn aan Romeo en Julia, die een lezer in staat zou stellen de thema's te begrijpen waarnaar je verwijst.
Voeg de allusie in een alinea in om te zien of het werkt met de schrijfstijl en natuurlijk vloeit. Je kunt proberen een allusie te schrijven om te ontdekken dat het niet past bij de stem van een stuk, of te veel aandacht aan zich trekt.
Deel het gedeelte met de allusie met een paar lezers. Ideaal geef je een kopie aan een lezer die bekend is met het werk waarnaar gealludeerd wordt, en een kopie aan een lezer die de allusie misschien niet kent. Op die manier zul je zien of de schrijfstijl zinvol is zelfs als een lezer de allusie niet begrijpt.