Het bedoelde werk is "On the Death of My Son", een reeks gedichten in Stray Birds (1916) van Rabindranath Tagore, geschreven na de dood van zijn jongste zoon, Rathindranath Tagore (soms aangeduid als Samindranath in transliteratie-varianties), die in 1907 stierf op 13-jarige leeftijd (geen zuigeling – andere bronnen noemen 1907, 13 jaar; Tagore's oudste zoon Rathindranath leefde tot 1961; de overleden zoon was waarschijnlijk Shamindranath, geboren 1894, overleden 1907).
Tagore had vijf kinderen. De jong overleden zoon was Shamindranath (ook gespeld Samindranath), niet Rathindranath (die landbouwkundige en Santiniketan-leider werd). De rouwgedichten in Stray Birds en Gitanjali weerspiegelen deze verlies.
Stray Birds is een verzameling van 326 korte, aphoristische verzen – deels prozagedicht, deels haiku-achtige beeldvorming. De "On the Death of My Son"-reeks (geen enkel gedicht maar verspreide entries) uit:
Tagore transformeert persoonlijke verwoesting in universele meditatie op vergankelijkheid. De kortheid van Stray Birds spiegelt het korte leven van de zoon – elk vers een dauwdruppel. Geen eigenliefde; alleen stralende acceptatie.
Essentiële lezing voor rouw, spiritualiteit of poëtische compressie.