Tijdens de 18e eeuw werd Bohemen – met name Praag – een belangrijk intellectueel en cultureel centrum binnen het Habsburgse Rijk. Figuren als Mozart en Beethoven traden daar op, wat het muzikale prestige verhoogde.
Tsjechen, Duitsers en Joden leefden samen, wat een rijke, meertalige culturele landschap creëerde.
De term "boheem" ontstaat hier, die een onconventioneel, artistiek leven beschrijft dat burgerlijke normen verwerpt ten gunste van creatieve vrijheid en non-conformisme.
Schrijvers als Franz Kafka en filosofen als Bernard Bolzano kwamen voort. Het Praagse Conservatorium produceerde componisten Bedřich Smetana en Antonín Dvořák, wat de Tsjechische nationale muziek vormde.
Barokke en neoclassicistische gebouwen – paleizen, kerken, theaters – definieerden Praag's duurzame architectonische karakter.
Opkomende middenklasse, urbanisatie en geletterdheid transformeren de samenleving. Bohemen's culturele output beïnvloedde het bredere Habsburgse Rijk aanzienlijk.