Dit is de reden waarom we het niet met zekerheid kunnen zeggen:
* Gebrek aan historische gegevens: Medische dossiers uit die tijd waren schaars en gericht op fysieke symptomen, niet op geestelijke gezondheidsproblemen. We hebben geen gedetailleerde verslagen van Elizabeths emotionele toestand.
* Interpretaties van gedrag: Historici hebben gespeculeerd over haar geestelijke gezondheid op basis van haar daden en persoonlijkheidskenmerken. Sommigen hebben mogelijke aandoeningen voorgesteld zoals depressie, angst of zelfs een bipolaire stoornis. Dit zijn echter interpretaties, geen diagnoses.
* Context: De 16e eeuw had andere opvattingen over geestelijke gezondheid dan nu. Wat nu als een psychische aandoening zou kunnen worden beschouwd, zou destijds aan andere factoren kunnen zijn toegeschreven, zoals stress, verdriet of zelfs goddelijke tussenkomst.
Belangrijke factoren waarmee u rekening moet houden:
* Moeilijke jeugd: Elizabeths leven werd gekenmerkt door instabiliteit en politieke onrust. Haar moeder werd geëxecuteerd en ze kreeg te maken met uitdagingen voor haar legitimiteit als koningin.
* Druk van heerschappij: De eisen van het regeren van een machtige natie, het omgaan met politieke intriges en het omgaan met religieuze spanningen waren belangrijke stressoren.
* Ongehuwd leven: Elizabeth koos ervoor om niet te trouwen, wat ongebruikelijk was voor de vorsten van die tijd en mogelijk van invloed was geweest op haar emotionele welzijn.
Het is belangrijk op te merken dat het labelen van historische figuren met moderne diagnoses problematisch is. We kunnen haar persoonlijkheid en gedrag onderzoeken binnen de context van haar tijd, maar het toeschrijven van een psychische aandoening zonder concreet bewijs is onnauwkeurig en respectloos.