Frankenstein: Epistolaire elementen, geen zuiver epistolaire roman
Mary Shelley's Frankenstein (1818) is **geen zuiver epistolaire roman** (een verhaal verteld *volledig* door brieven, dagboeken of documenten). In plaats daarvan **gebruikt het epistolaire elementen als kaderapparaat** binnen een voornamelijk eerste-persoonsvertelling.
Structuur-analyse
- Kadernarratief: **Robert Walton's brieven aan zijn zus** (Margaret Saville) openen en sluiten de roman. Hij beschrijft zijn ontmoeting met Victor Frankenstein in de Arctische.
- Victor's narratief: Het grootste deel van de roman – Victor's **eerste-persoons terugblikkende verslag** aan Walton, inclusief ingebedde dagboeknotities en herinneringen.
- Het Schepsel's narratief: Een **eerste-persoons verhaal binnen Victor's verhaal**, geculmineerd in een **brief aan Victor** naar het einde.
Classificatie
Frankenstein is het beste te omschrijven als een **Gotische roman** die **kaderverhaal, eerste-persoons bekentenis en epistolaire technieken mengt**. De brieven bieden verisimilitudo en afstand, maar de emotionele kern is Victor's directe vertelling.