Balletslippers moeten grip bieden, de voet verhullen en flexibiliteit toelaten. Beginners dragen meestal volledige zool (full sole), omdat buigen tegen een volle zool spierontwikkeling in de voetzolen bevordert. Maar naarmate dansers groeien en verbeteren, stappen ze over op split-zool slippers. Hoewel deze minder gewelfsteun bieden, hebben ze duidelijke voordelen.
Omdat een split-zool uit twee afzonderlijke, onafhankelijke materiaalstukken bestaat, staat hij een veel groter bereik van voetbeweging toe dan de rigidere volle zool. Terwijl volle zolen spierkracht bevorderen, is dat alleen nuttig in de vroege stadia van je balletcarrière. Eenmaal je voeten zo sterk zijn als nodig, worden flexibiliteit en beweeggemak prioriteit. Landen en afduwen voor sprongen is makkelijker als de zool minder beperkend is.
Hoewel het uiterlijk van een split-zool slipper moeilijk te onderscheiden is van een volle zool wanneer de danser staat, is het duidelijk wanneer de voet gehaald wordt. Typisch is de split een iets andere kleur dan de rest van de slipper, wat contrast creëert bij uitgekeerde voet 'en pointe'. Het sleutelvoordeel: split-zolen passen dichter aan de voetcontour, voor een elegantere silhouet.
Balletslippers hebben elastische bovenranden om ze op plaats te houden tijdens voetmanipulatie. Omdat een volle zool rigider is, duwt hij meer tegen de achterkant van de slipper wanneer de voorvoet buigt. Bij split-zool is dit geen probleem: de opening tussen de zolen fungeert als spanningsverlichting, voor gemakkelijkere voetbeweging en minder kans dat de achterkant van de slipper van de hiel afduwt.
De zool is het zwaarste deel van een balletslipper – het materiaal is dikker en robuuster dan het lichte canvas of leer van het bovenwerk. Minder zool = lichtere slipper. Lichtheid is een voordeel voor dansers, gegeven de eis om elegant en snel te bewegen. Een zware slipper beperkt beweging.