Computeraanimatie combineert de kunsten van computergrafiek en handgetekende, tweedimensionale (2D) animatie om computergeneratie personages, settings en omgevingen te creëren. De twee veelvoorkomende toepassingen van computeraanimatie in films zijn volledig geanimeerde projecten (zoals de Pixar-films) en het gebruik van computergeneratie beelden in live-action films (zoals de cyborgs in de Terminator-films).
Geanimeerde onderwerpen lijken te bewegen omdat beelden op het scherm verschijnen en snel worden vervangen door een reeks vergelijkbare, licht veranderde beelden in een volgorde die lopen, winken, ridderspelen of elke actie doet vermoeden die de ogen van de kijker waarnemen als plaatsvindend. Computeraanimatie wordt geprefereerd juist omdat het het proces versnelt van het creëren van de vele beelden die voor zo'n reeks nodig zijn.
Computeraanimatie kan ontstaan uit 2D-tekeningen of direct in computerprogramma's worden getekend. Een personage wordt in een animatieprogramma gescand of een virtueel skelet van het personage vertegenwoordigt hen. Zodra het virtuele skelet in het programma zit, beweegt de animator belangrijke kenmerken, zoals ledematen en mond, naar sleutelframes, de volgende grote beweging van het personage. De programma's 'tussen' (tweenen) de verschillen tussen deze sleutelbeelden en weten welke bewegingen ze moeten invullen om de gewenste bewegingen tussen sleutelframe A en B te produceren. Het programma rendeert vervolgens de beelden, waardoor het een vloeiende eindvorm kan presenteren. Hetzelfde proces geldt voor elk bewegend object of achtergrond rondom de personages.
Computeraanimatie in anderszins live-action films staat bekend als computergeneratie beeldvorming (CGI), of CG in de filmindustrie. CG wordt gebruikt als manier om iets te faciliteren dat fysiek duur en tijdrovend zou zijn om te produceren. Deze methode kan producenten besparen op grote decors, scènes en achtergronden. Het wordt ook gebruikt om speciale effecten te creëren die anders niet mogelijk zouden zijn of die het visuele 'gevoel' van de film zouden aantasten.
CGI-effecten in live-action worden op dezelfde manier gecreëerd als in volledig geanimeerde projecten. De live-action segmenten worden gefilmd voor een blauw of groen scherm dat vervolgens in het bewerkingsproces wordt verwijderd en vervangen door de gecreëerde CGI in een proces dat allgemein bekend is als chroma-keying. Soms werken live-action acteurs en crews volledig met een CG-achtergrond, zoals in 'Sin City' en de Star Wars-prequel trilogie.
CGI wordt ook gebruikt om live-action personages en achtergronden te mengen met geanimeerde personages en vice versa. 'Wie vangt Roger Rabbit?', 'De Heerschappij van de Ring' en 'Cool World' zijn bekende voorbeelden. Een andere vorm van computeraanimatie in films zijn projecten die motion-capture technologie gebruiken om een live acteursprestatie te filmen en te digitaliseren in een animatieprogramma. De prestatie wordt gerenderd tot een vaak fotorealistisch geanimeerd personage tegen een geanimeerde achtergrond. Voorbeelden zijn de films van Robert Zemeckis en James Cameron's 'Avatar'.