Melodramatisch gebaar verwijst naar overdreven, verhoogde fysieke expressies — lichaamsbewegingen, gezichtsconfiguraties, of gestuele vocabulaire — die natuurlijkste proporties overschrijden om intense emotie met maximaal duidelijkheid te communiceren. Het is de handtekening fysieke taal van melodrama als genre en blijft voortbestaan in soap opera's, telenovela's, stomme filmacties, en bepaalde gestijlde hedendaagse performancevormen.
In 19e-eeuwse melodrama — uitgevoerd in grote, lawaaierige venues voor gemengde publiek — waarborgde melodramatisch gebaar leesbaarheid op afstand en cultureel verschil. Het vertegenwoordigde complexe morele situaties in direct leesbare fysieke signifianten: de schurken grijns, de heldins ontknoping, de helds gespannen vuist.
Melodramatisch gebaar is niet "slecht acteren" — het is een anders representatie-systeem met eigen interne logica, geschiedenis, en legitimiteit. Het afwijzen als excessief misbegrijpt zijn communicatieve functie: duidelijkheid boven subtiliteit, gedeelde morele vocabulaire boven psychologische realisme.