De regel "And now, our eyes were opened. But too late." verschijnt in Elie Wiesels Holocaust-memoiren Night. Het markeert het verbijsterende moment waarop Eliezer en zijn medegevangenen de gruwelijke realiteit van de nazi-concentratiekampen volledig begrijpen.
De quote benadrukt het gevaar van vertraagde herkenning en de duurzame trauma van het getuigen van gruwelen. Het dient als een duidelijke herinnering om gezag te bevragen en waarheid te zoeken voordat het te laat is.