Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekgenres

De verbanden tussen ragtime en jazz

Ragtime en jazz zijn twee distincte muziekgenres geboren uit Afrikaans-Amerikaanse muzikanten. Terwijl jazz een langere en diversere geschiedenis genoot, speelde ragtime een cruciale rol in de genesis van het genre dat geliefde muzikanten voortbracht als John Coltrane, Miles Davis en Thelonious Monk. Om jazz echt te begrijpen, is het belangrijk om ook over ragtime te weten.

Oorsprong

Ragtime kende een relatief korte populariteit, begin eind 1890er tot einde Eerste Wereldoorlog. Ragtime-muzikanten waren bekend om hun gebruik van syncopatie, de introductie van verrassende afwijkingen van een simpele ritme. Het begon in bars en op podia waar zwarte muzikanten experimenteerden met nieuwe ritmes, en filterde zich uiteindelijk door naar populariteit bij wit publiek. De bekendste ragtime-muzikant was Scott Joplin, ook bekend als 'The King of Ragtime'.

Begin van Jazz

Terwijl ragtime-muziek bedoeld was om van bladmuziek te spelen, gingen jazzmuzikanten een stap verder. In plaats van van bladmuziek te spelen, namen jazzmuzikanten de basiselementen van ragtime en voegden improvisatie toe aan de uitvoering. Uitvoerders waren niet meer geketend aan een compositie, maar konden via improvisatie verkennen. Jelly Roll Morton noemde zich de schepper van jazz en vond zijn inspiratie in ragtime, wat hij evolueerde naar een vorm die hij 'stomp piano' noemde.

Geboorteplaats

Jazmuziek ontstond uit de smeltingstiegel van het eeuwwisseling New Orleans waar ragtime begon te mengen met blues en inheemse brass-bandmuziek. Terwijl brassbands begonnen te experimenteren met syncopatie, gingen solopianisten van de vaste muziek van ragtime over naar experimenteren met de vroege improvisaties die jazz zouden worden. Brassmuzikanten zouden ook syncopatie gebruiken om de vocale stijl van blues na te bootsen met hun instrumenten, een ander vroege kenmerk van jazz.

Invloed

Volgens de Washington Post, voegde ragtime 'vernaculaire Afrikaans-Amerikaanse muziek samen met de mainstream tradities van westerse compositie en voorspelde, in veel opzichten, de latere ontwikkeling van jazz.' Ragtime combineerde zowel hoge als lage kunst, samen met het huwelijk van ritmische experimenten met Europese muziektraditie. Vroege jazzmuzikanten, van Charles Mingus tot Benny Goodman tot Duke Ellington, bouwden hun stijl op ragtime, maar door andere muziek als blues te incorporeren en de smaak van improvisatie toe te voegen, hielpen ze het nieuwe genre jazz te creëren.

Muziekgenres

Related Categories